SUPERVISIE

Supervisie: “Het is een circulair leerproces waarin de supervisant zijn beroepsidentiteit ontwikkelt door zijn ervaringen te exploreren en erop te reflecteren met als doel zich de persoonlijke toepassing van het vak eigen te maken”. (Hanekamp)

Bij supervisie draait het om het individu in de professionele context waarbinnen interacties tussen personen een belangrijk aandeel is. Hoe kan hij/ zij leren van concrete situaties, over zijn eigen denken, voelen en handelen is een vraag die centraal staat. Het gaat om ontwikkeling van het individu in de professionele context door te reflecteren op de ervaringen van de supervisant binnen die professionele context.

Hoe ziet dat er uit?(vorm)

De supervisant brengt vooraf een casus of vraagstuk in vanuit de concrete werksituatie. In de supervisie zelf wordt er gereflecteerd op deze inbreng, niet door het aandragen van oplossingen, maar het bekijken van alle elementen in die situatie die invloed hebben op die situatie. Er wordt gekeken naar eigen denken, voelen en handelen. Hoe komt het dat juist jij in deze situatie verzeild bent geraakt? En hoe kun je je op een andere manier opstellen, handhaven in de aangegeven situatie?

 

VOORBEELD

Een client heeft na een succesvol coachingstraject na een burn out een jaar lang volgens de beschreven methode supervisie gevolgd om te reflecteren op zijn professioneel handelen. Doel was het vasthouden van het geleerde in het coachingstraject en het reflecteren op concrete praktijksituaties. In het traject heeft hij naar aanleiding van de verslagen en de feedback kunnen kijken naar zijn professioneel handelen en daarvan kunnen leren. Het signaleren van valkuilen en het bewust anders handelen en daarbij stilstaan heeft de eerder ingezette groei bestendigd en doorgezet.